VURGUN YEMİŞ GİBİYİM
Vurgun
yemiş gibiyim,
Sol
yanımda sancı var.
Adımı
bile unuttum.
Meskenim
nere?
Gördüğüm
rüyalar ikiyüzlü mü ne?
Gözlerin
içinde bir göz daha,
Pembemsi
dudaklarda yalancı var.
Vurgun
yemiş gibiyim,
Dökülür
kolum kanadım.
Hasret
türküleri söylemiştim,
Dağa,
bayıra, düze…
Geceler
sırdaşım oldu,
Kırgın
kaldım gündüze.
Şimdi
şarkılar aynı makamda
Hüzün
söyler nedense…
Goncalar
boynunu bükmüş,
Kumrular
uzağa gitmiş,
Umut
Kafdağı’nın arka yüzünde…
Neden
durmaz sözünde?
Bir o
yana, bir bu yana yalpa vurur hayallerim.
Omzuma
yük olur,
Yere
düşer ellerim.
Vurgun
yemiş gibiyim,
Tepeden
tırnağa kadar.
Benimki
iş değil yani…
Kar
yağsın istiyorum,
Ağustos
ortasında.
Kır
çiçekleri açsın diye bekliyorum,
Benim
sonbaharımda.
Bir
bana koksun, bir bana açsın.
Uçacaksa
zeytin bakışlı güvercinler,
Bir
bana uçsun.
Vurgun
yemiş gibiyim,
Yaram
yanar sol yanımda.
Elim
ayağım tutmuyor,
Kanım
dondu damarımda.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder