KÂR ETMEDİ

KÂR ETMEDİ

Anlatmak istedim sana kendimi,

Lisanım tükendi, söz kâr etmedi.

Şimdi söyler misin, yürek söndü mü?

Kaşlarımı çattım, göz kâr etmedi.

Söz verdik, kararı ortaya koyduk,

Bir dilim ekmekle beraber doyduk,

Yalanı, dolanı lügat tan soyduk,

Sandık ama inan, öz kâr etmedi.

Uzattım elimi, elimi tuttun,

Verdiğin sözleri çabuk unuttun,

Gece uyanıktım, gündüz uyuttun,

Davul zurna çaldım, caz kâr etmedi.

Ayrı dilden, ayrı telden ötmüşüz,

Ayrı davar, ayrı dana gütmüşüz,

Dağlarda çoğalıp, düzde bitmişiz,

Sözlerim desene, kız kâr etmedi.

Vallahi anlamam cilveden nazdan,

Tutuldum ben sana bir baygın gözden,

İki yarım, bir tüm etmiyor bizden,

Baharı tükettik, yaz kâr etmedi.

Ben dedim “Mecnun’a yoldaş olalım”,

Sen dedin “Ferhat’la dağda kalalım”,

Huzur bizden gitti, nere salalım,

Doğrular tükendi, düz kâr etmedi.

Ne desin Kaytancı son halimize,

Kargalar dadandı nar gülümüze,

Bir kement atalım şu dilimize,

Yağmurlar, dolular, toz kâr etmedi.