KAR YAĞIYOR

KAR YAĞIYOR

Kar yağıyor Gökçebel’in başına,

Kar yağıyor, Gökçebel’e kar şimdi.

Elim donar, ayak donar, boşuna,

Aha yürek, yangın yeri, kor şimdi…

Kar yağıyor, Gökçebel’in üstüne,

Ben bilmedim bu feleğin kastı ne?

Gam doldurma, heyben ile testine,

Kederlenme, biraz bekle yar şimdi.

Kar yağıyor, Gökçebel’in döşüne,

Yar giriyor hayaline düşüne,

Hiç benzer mi başka yerin kışına?

Ağ duvağı Gökçe bel’de gör şimdi.

Kar yağıyor, Gökçebel’in yüzüne,

Dert sorarsan, tomar tomar, düzine,

Benzemiyor Çukurova düzüne,

Gökçe bel’in gelinliği var şimdi.

Kar yağıyor, Gökçebel’in sırtına,

Dede dağı, imreniyor örtüne,

Telaş düştü çakalına, kurduna,

Duracaksan Gökçebel’de dur şimdi.

Kar yağıyor, Gökçebel’in beline,

Dayanılmaz, poyrazına yeline,

Sevdalıyım; lisanına, diline,

Kaytancı’da hiç çekinmez der şimdi.

KÂR ETMEDİ

KÂR ETMEDİ

Anlatmak istedim sana kendimi,

Lisanım tükendi, söz kâr etmedi.

Şimdi söyler misin, yürek söndü mü?

Kaşlarımı çattım, göz kâr etmedi.

Söz verdik, kararı ortaya koyduk,

Bir dilim ekmekle beraber doyduk,

Yalanı, dolanı lügat tan soyduk,

Sandık ama inan, öz kâr etmedi.

Uzattım elimi, elimi tuttun,

Verdiğin sözleri çabuk unuttun,

Gece uyanıktım, gündüz uyuttun,

Davul zurna çaldım, caz kâr etmedi.

Ayrı dilden, ayrı telden ötmüşüz,

Ayrı davar, ayrı dana gütmüşüz,

Dağlarda çoğalıp, düzde bitmişiz,

Sözlerim desene, kız kâr etmedi.

Vallahi anlamam cilveden nazdan,

Tutuldum ben sana bir baygın gözden,

İki yarım, bir tüm etmiyor bizden,

Baharı tükettik, yaz kâr etmedi.

Ben dedim “Mecnun’a yoldaş olalım”,

Sen dedin “Ferhat’la dağda kalalım”,

Huzur bizden gitti, nere salalım,

Doğrular tükendi, düz kâr etmedi.

Ne desin Kaytancı son halimize,

Kargalar dadandı nar gülümüze,

Bir kement atalım şu dilimize,

Yağmurlar, dolular, toz kâr etmedi.

HAYAL MİDİR, DÜŞ MÜDÜR?

HAYAL MİDİR, DÜŞ MÜDÜR?

Ey gönlümün bahar yüzlü kadını,

Özlem koydum gayri senin adını,

Almış iken aşk balının tadını,

Koyup gitmek revamıdır hoş mudur?

Gördüklerim hayal midir, düş müdür?

Baharımsın çiçek olur açarsın,

Çiğdem gibi kokuları saçarsın,

Kelebeğim kanatlanır uçarsın,

Bu yaptığın düzen midir, iş midir?

Gördüklerim hayal midir, düş müdür?

Gönlüm sende, cilve sende, naz sende,

Kirpik sende, endam sende, göz sende

Ben susarım; kelam sende, söz sende,

Göz üstünde hilal duran kaş mıdır?

Gördüklerim hayal midir, düş müdür?

Hiç vicdanın sızlamaz mı, anmaz mı?

Alev alıp gönül evin yanmaz mı?

Sevgi kuşu yüreğine konmaz mı?

Sol yanında taşıdığın taş mıdır?

Gördüklerim hayal midir, düş müdür?

Sonbaharım, yaprak şimdi sarıdır,

Başımdaki yüce dağın karıdır,

Aşkın vurur yüreğimi eritir,

Gözlerinden akan söyle yaş mıdır?

Gördüklerim hayal midir, düş müdür?

HABERİN OLSUN

HABERİN OLSUN

“Aşk” denince akla mecnun gelirdi

Ben onu solladım haberin olsun

Dağların derdini Kerem bilirdi

Keremi yolladım haberin olsun

Hani bulut göğe doğru çıkardı

Çiçek mevsiminde güzel kokardı

Su boğardı beni, ateş yakardı

Güneşi elledim haberin olsun

Rüzgâr saçlarına deli eserdi

Züleyha bıçakla eli keserdi

Bülbül gül dalında öyle susardı

Bülbülü diledim haberin olsun

Aşkı sana verdim kıymet bilirsen

Açtım kollarımı koşar gelirsen

Beni bağrına çekip alırsan

Dünyayı salladım haberin olsun

İçmeden bir kadeh sarhoş olmuşum

Seni bende beni sende bulmuşum

Çiçeklerden gülü bana almışım

Gönlümü gülledim haberin olsun

Kaytancıya nefes verdim ses verdim

Gönlüme bağladım vuslata erdim

Dağlara bakınca ben seni gördüm

Sazımı telledim haberin olsun

GİTTİN

GİTTİN

Bir dünya kurmuştuk dostluk üstüne,

Kurduğum dünyayı yıktın da gittin.

Yaptığın yakışmaz yüce dinine,

Sırtıma çiviyi çaktın da gittin.

“Dost” dediğin yapmaz bunu dostuna.

Savunacak yerin var mı nesline?

Her fani çekermiş kendi aslına,

Yılanın diliyle soktun da gittin.

Gül dediğin güzel, güzel kokmalı,

Güzel görmeli ki güzel bakmalı,

Birlikte rahmete ışık yakmalı,

Kurulmuş binayı yaktın da gittin.

Bilesin bu dava burada bitmez,

Yalancının mumu her zaman tütmez,

Yiğitçe sıksaydın zoruma gitmez,

Kurşunu kalleşçe sıktın da gittin.

Yakıştı mı söyle; yaptığın sana,

Hep böyle mi yaptın kendi babana,

Dizine vurmuştur doğuran ana,

İşin en kötüsü koktun da gittin.

Uydurmak kolay mı böyle yalanı,

Nereden öğrendin bunca dolanı,

Desem şimdi sana kobra yılanı,

Zehrini bırakıp aktın da gittin.

Sorsalar adını “unuttum” derim,

Bellidir makamım, bellidir yerim,

Yolunu gözlemez gayri gözlerim,

Anlaşılan bizden bıktın ta gittin.

Taşımaz yüreğim nefreti, kini,

Korurum sinemde her güzel günü,

Kabullendim gayri ben öldüğünü,

Aha bu yürekten çıktın da gittin.