KARANFİLLER AĞLAMASIN

KARANFİLLER AĞLAMASIN

Urganlar takın boynuma,

Mavimsi düşleri kovun uykularımdan.

Zindanlara gömün ruhumun hıçkırıklarını.

Tırnaklarım kerpetenlerle sökülsün.

 Ay doğmasın gecelerin ardından,

Güneşe hasret olsun gözlerim.

Vuslatı bekleyen bakışlarım,

Umudun ardında kalsın.

Karanfiller ağlamasın.

Nasıl olsa ben bilirim,

Yüreğin yangın yerini…

Zebaniler toplansın başıma,

Oysunlar gözlerimi.

Mecnun’un çöllerini,

Yüreğim miras alsın.

Karanfiller ağlamasın.

Fark etmez; beyaz, siyah, kırmızı…

Solacaksa ben solayım.

Ölecekse ben öleyim.

Sarmasın karanfilleri

Ayrılığın korkusu.

Onlara sorulmasın cehennem sorgusu.

Çalacaksa hüzün havaları, benim için çalsın.

Karanfiller ağlamasın.

Dağlar benim meskenim,

Bilirim kokusunu.

Alın getirin bana,

Ferhat’ın kazmasını.

Söyleyin yedi düvele;

Aslılar Keremsiz olmasın.

Karanfiller ağlamasın.

Yunus’un sevdası sizlerin olsun.

Mevlana sizin için “can” diye dönsün.

Cehennem ateşi bağrımda sönsün.

Ebrehem’in filleri sırtımı dövsün.

Mengeneye alın başımı.

Kıracaksanız kırın dişimi.

Bitirecekseniz bitirin işimi.

Gözyaşları avuçlara dolmasın.

Karanfiller ağlamasın.