SEN OLMALIYDIN

Sen olmalıydın şimdi,

Karlı dağlar eteğinde…

Giyinirken Gökçebel ak gelinliğini,

Takarken süt tepesi tül duvağını,

Beslerken Obruk Şelalesi Göksu ırmağını,

Çiğdemler başını çıkartırken yamaçlardan,

Buzlar sarkarken ağaçlardan,

Servi söğütler dallarını eğdirirken yere

Sen olmalıydın şimdi,

Bin kere…

Sen olmalıydın şimdi.

Çocukların bindiği kızaklarda,

Sevda türküleri söyleyen dudaklarda,

Pembeye çalmış yanaklarda.

Ellerimi üşütürken kar,

Umuda gebeyken bahar,

Sen olmalıydın şimdi,

Nazlı yar.

Sen olmalıydın şimdi

Ardıç ağacına toplanan ardıç kuşu…

Yalnız başına öten kınalı keklik…

Menekşeler senle bulmalıydı güzellik.

Şu ellerimi uzatıp da tutamadığım bulutlar arasında

Göz kırpan güneş gibi

Sen olmalıydın şimdi

Can gibi, dost gibi, eş gibi…