MUTLU OLURSUN!

MUTLU OLURSUN!

Gözlerimde sen vardın,

Düşlerimde sen.

Hayaller kurardım sana,

Alıp giderdim seni,

Kafdağı’nın arkasına…

İkimiz bir olurduk,

Yenerdik bütün zorlukları,

Sen ve ben

Bir beden gibiydik.

Aldığımız nefeste, İçtiğimiz suda, baktığımız yerde biz vardık.

Birimiz acı çekse, birimiz duyardık.

Bir olmuştuk ya,

Şarkılardan fal tutardık.

Şiirler yazardık birbirimize,

Aşkı düğümlemiştik gözlerimize.

Leyla ile Mecnun, Ferhat ile Şirin, Aslı ile Kerem hep kıskanırdı bizi.

Aşkımız asrın aşkı olacak demiştik.

Birbirimize sözler vermiştik.

Hatırlar mısın, servi söğüdün altında tutmuştum ellerinden,

Gözlerime bakıp gülümsemiştin.

Nasıl anlatsam ki şimdi;

Öyle içten,

 “Gülüm” demiştim.

Kayan yıldızları seyrederdik yıldızlı gecelerde.

En parlak yıldızı seçerdik ikimize.

Yıldızımız sönmesin isterdik.

Hayaller kurardık hatırlar mısın?

Evlenecektik, çocuklarımız olacaktı.

Ben sana benzesin isterdim, sen bana…

Açardık avuçlarımızı yaratana,

Dualar ederdik.

Bismillah dökülürdü dilimizden.

Biz hep iyi niyetliydik.

Ya da ben öyleydim.

Kıskanırdım hep seni,

Gün bile benden önce görmesin isterdim gözlerini.

Giydiğin elbiseler, taktığın takılar, tuttuğun kalem ben olmak isterdim.

Bir gün benden alacaklar diye seni tir tir titrerdim.

Sen umursamazdın.

“Ne olacak canım” derdin.

Ben kıskandıkça üstüne üstelik bir de gülerdin.

Gidişin bir kopuş gibiydi.

Bir parçamı söktüler sanki,

Dağlar üstüme düştü.

Her yer zifiri karanlık, her yer dumandı.

Sordular bana defalarca,

Ne oldu sana diye,

Demedim kimselere,

Anlatmadım vurdumduymazlığını,

Beni hafife almanı söyleyemedim.

Nasıl derdim ki,

“Perdeleri kapattı yüzüme,

Hiç itibar etmedi sözüme,

Öylece baka baka gözlerime,

Yalan söyledi,

Benimle gönül eyledi” diyemedim.

Eskiden böyle olsaydı ağlar dururdum,

“Yapma can, yapma can” diye seni uyarırdım.

Ama artık yemin ettim.

Suskunluk bana yakışır.

Sol yanıma taş basarım artık.

Saklarım gözyaşlarımı,

Susarım,

Varsın sevdalar ellerin olsun.

Varsın sen perdelerin arkasında gülücükler dağıt.

Varsın gizlinde erisin benim düşlerim.

Varsın hüzne dönüşsün gülüşlerim.

Gözyaşlarımı göstermeyeceğim sana.

Bir taş gibi,

Yüreksiz bir adam gibi bileceksin beni.

Benim sevdiğim adam bu değildi diyeceksin.

Sadece geçmişi özleyeceksin.

Bense her gün senin resmine bakıp seni anacağım,

Sen başkalarına gülücükler dağıtırken,

Ben her gün kavrulup her gün yanacağım.

Hadi şimdi,

İlan et başkalarına sevgilerini.

Kıyında kenarında ben olmayacağım,

Görmeyeceksin beni bir daha.

Giyimine, kuşamına kimseler karışmayacak,

Bakmayacaksın yüzüme,

Dokunmayacaksın ellerime.

Arada bir duyarsam sesini,

Hissedersem nefesini,

O yeter bana.

Can, ben karanlıklarda kaldım,

Gündüzler senin olsun.

Yolladın beni sevdasızlar ülkesine,

İnşallah gittiğin yerde

Aradığın sevdayı bulursun.

Can, inşallah sen mutlu olursun!