ADAM GÖZLERİME BAKTI

 ADAM GÖZLERİME BAKTI

Adam gözlerime baktı.

Bir iç çekti,

Offf!..

 Buz üzerine yazdık kaderimizi.

Gün vurdu eridik, don vurdu göründük.

Su üzerinde iki çizgi gibiydik…

 Ya da kurumuş iki küçük tahta parçası.

Kayıverdik köpükler üzerinden.

Adam gözlerime baktı.

Bir iç çekti.

Offf!..

Bir damla pınar suyu ile başladı kaderimiz.

Üzerine bırakıldığımız su, doğduğu yerde berraktı.

Süzülüp gelmişti asırların içinden.

Kaya kovuklarından tertemiz çıkmışlardı.  

O benden bir adım önce düşmüştü suya.

Ama aynı pınarın kaynağından yan yana yürüdük bizi bekleyen okyanuslara.

Uçsuz bucaksız ummanlardaydı gözlerimiz.

Hep temiz kalmaktı, hep berrak olmaktı sözümüz.

Adam gözlerime baktı

Bir iç çekti

Offf

Ve düştük yollara…

Kollarındaydık duru akan suların.

Köpükleri ak gerdan gibiydi.

Başımızı yaslamıştık

İğde kokulu yamaçlara,

Kaynak suları dudaklarımızı ıslatmıştı.

Anamızın ak sütü gibiydi yudumladığımız yudumlar.

Yol alırken bilmediğimiz denizlere,

Her şey doğaldı, her şey güzeldi, her şey sadeydi bize.

Kıpır kıpırdık,

Gümbür gümbürdü yüreğimiz.

Hiç bükülmez sanmıştık,

Sapasağlamdı bileğimiz.

Adam gözlerime baktı.

Bir iç çekti

Offf!..

Kopardılar bizi,

Kır çiçeklerinin olduğu yerden.

Yamaçlarından ayrıldık yüce dağların.

Babamızın çaktığı tahta köprüler geride kaldı.

Hasret kaldık anamızın kepekli ekmeğine.

Çocukken belendiğimiz topraklar

Peşkeş çekilirken vatansızlara,

Vatan sızladı.

Al bayrak uğruna, kara topraklarda;

Yatan sızladı!

Adam gözlerime baktı

Bir iç çekti

Offf!..

Dağ yamaçlarında kaldı özlemlerimiz,

Kaynak sularının çıktığı yerde…

Bilgelerin anlattığı masallarda bıraktık,

Yüreğimizi besleyen milli duyguları…

Bir varmış, bir yokmuş

Ruhumuz aç, karnımız tokmuş.

Bırakmışız Ülkü denen nazlı gelini.

Sözlerimiz bir buz üzerine yazılmış.

Mezarımız elimizle kazılmış

Aksakallı dedeler boyun bükerken suskunluğumuza

Tepeden tırnağa kirlenmiş bedenimiz.

Deli bir kahkaha ile gülerken gelenimiz,

Adam gözlerime baktı.

Bir iç çekti.

Offf!..

Salkım saçak dağıldık deli rüzgârlarda.

Vatanı severken darda

Ulvi duygularımızı kaybettik.

Loş ışıklar altında,

Bilmediğimiz kumarlarda.

Küçücük menfaatler alıp götürürken benliğimizi

Tartışmaya açtık kimliğimizi.

Sen-ben dedik,

Bizden olmayanlar vatansız dedik,

Kansız dedik,

Biz yaşarız onsuz dedik.

Adam gözlerime baktı.

Bir iç çekti.

Offf!..

Emmi nerelisin?

Derdin ne ki?

Derdine derman olurum belki!

Sardı adam deli tütünü ak kâğıda,

Gözleri uzaklara daldı.

Elimi ellerine aldı.

Kelimeler toplandı yüreğine

Anamın dilinden.

İki damla yaş dökülürken gözlerinden

Ne gelir ki elden!

Adam gözlerime baktı.

Bir iç çekti.

Offf!..

Bir buruşuk kâğıt vardı elinde.

Belki son bir ağıt dilinde.

Bir fotoğraf çekilmişti seferberlik günlerinde.

Üstü başı yırtık,

Ama vatan dedi.

Gözleri ile gösterip kanlı bayrağı.

İşte orda atan dedi.

Zoraki yumruk yaptı nasırlaşmış parmaklarını.

Olanca gücü ile vurup kara toprağa,

Af etmez seni yatan dedi.

Senide satar, vatanı satan dedi.

Adam gözlerime baktı.

Bir iç çekti.

Offf!..

Gök gürledi, yer yarıldı.

Dünya yeniden karıldı.

Kaya kovuklarından süzülüp akan pınarlar

Kir tuttu damarlarımızda.

Ak karaya karıştı.

Kara yere battı.

Gelen yedi, giden sattı.

Adam gözlerime baktı.

Bir iç çekti.

Offf!..

Sıkıştı yüreklerimiz.

Olmayacak sevdaların avuçlarında kavrulduk.

Omuz omuza yürüdüklerimiz vurdu sırtımızdan.

İhanetin adını yıllar sonra öğrendik.

Ebrehemler sardı etrafımızı.

Filler kudurdu yıktı.

Beklerken gelecek diye Ebabil kuşlarını.

Akrebe dönüştü Musa’nın elinde asa.

Terazisi bozuldu adaletin.

Ne kanun kaldı, ne yasa.

Bu iş olmadı hülasa.

Adam gözlerime baktı.

Bir iç çekti.

Offf!..