GEL İŞTE!

GEL İŞTE!

Gel işte!

Özledim. Yollarını gözledim.

Türküler yaktım kara kaşlarına,

Zifiri karanlıklarda saçlarını taradım.

Sen gittin ya yosun gözlüm,

Koyu gecelerde gözlerini aradım.

Gel işte!

Bıraktın sol yanıma derin bir sancı,

Baktığım gözler, tuttuğum eller yabancı,

Rüzgârın bağrıma esmiyor,

Pınarlar akmıyor,

Çiçekler kokmuyor,

Rengârenk kelebekler eskisi gibi uçmuyor,

Dokunduğum her şey sahte,

Öptüğüm her şey yalancı.

Gel işte!

Zifiri karanlıklar gitsin gözlerimizin önünden,

Aşk deryasına yelken açalım,

Taşıyalım pembemsi düşleri hayallerimize,

Bülbüller konsun goncalara,

Teslim olmadan sancılara,

Yenik düşmeden yabancılara,

Tut ellerimden,

Kapat gözlerini,

Binelim kızıl bir buluta,

Bizim dağdan, sizin dağa uçalım.

Mevsim zemheri olsa da,

Kasımpatıları gibi açalım.

Gel işte!

İnadı bırak.

Yolları etme ırak.

Sen giderken buralarda çiçekler açardı.

Rengârenk çiçekler.

Toprak sen kokar, can saçardı.

Şimdi topraklar çatlamış,

Şimdi topraklar kıraç…

Şimdi yürekler nasırlı,

Şimdi yürekler sevgiye muhtaç…

Gel işte!

Gel ki yağmurlar yağsın,

Gel ki gökler ağlasın,

Gel ki çiçekler açıp,

Gel ki pınarlar çağlasın.

Gel işte! Gel işte!

Zemheri gecelerinde ayaz vurmadan sevdaları,

Çökmeden karabulutlar soğumamış yüreklere,

Ay düşmeden gecelerden,

Adın silinmeden hecelerden,

Yıldızlar gitmeden birer birer,

Terk etmeden rıhtımı bindiğimiz gemiler,

Küsmeden göğe bulutlar,

Ölmeden bende umutlar…

Gel işte! Gel işte! Gel… Gel… Gel işte…