GİTTİN

GİTTİN

Bir dünya kurmuştuk dostluk üstüne,

Kurduğum dünyayı yıktın da gittin.

Yaptığın yakışmaz yüce dinine,

Sırtıma çiviyi çaktın da gittin.

“Dost” dediğin yapmaz bunu dostuna.

Savunacak yerin var mı nesline?

Her fani çekermiş kendi aslına,

Yılanın diliyle soktun da gittin.

Gül dediğin güzel, güzel kokmalı,

Güzel görmeli ki güzel bakmalı,

Birlikte rahmete ışık yakmalı,

Kurulmuş binayı yaktın da gittin.

Bilesin bu dava burada bitmez,

Yalancının mumu her zaman tütmez,

Yiğitçe sıksaydın zoruma gitmez,

Kurşunu kalleşçe sıktın da gittin.

Yakıştı mı söyle; yaptığın sana,

Hep böyle mi yaptın kendi babana,

Dizine vurmuştur doğuran ana,

İşin en kötüsü koktun da gittin.

Uydurmak kolay mı böyle yalanı,

Nereden öğrendin bunca dolanı,

Desem şimdi sana kobra yılanı,

Zehrini bırakıp aktın da gittin.

Sorsalar adını “unuttum” derim,

Bellidir makamım, bellidir yerim,

Yolunu gözlemez gayri gözlerim,

Anlaşılan bizden bıktın ta gittin.

Taşımaz yüreğim nefreti, kini,

Korurum sinemde her güzel günü,

Kabullendim gayri ben öldüğünü,

Aha bu yürekten çıktın da gittin.