ŞAİRLİĞİM DÜŞTÜ AKLIMA
Şairliğim
düştü aklıma.
Yağmur
damlaları düşünce yanaklarıma,
Hüzün
bastı ya,
Karşı
dağın yamaçlarını…
Ben
hayallerimde bıraktım,
Dokunmadığım
saçlarını…
Şairliğim
düştü aklıma.
Mısralarda
bıraktığım sen,
Zeytin
gözlerinle yakalarken maviliği,
Yeşile
büründü yamaçlar…
Ağaçlar
gelinliklerini giymiş,
Duvak
takmış dallarına kirazlar.
Baharın
en güzelini yakalarken çiğdem kokulu sevdalar.
Hücrelerimde
boğulan ben oluyorum.
Sensiz
geçiyor ya zamanlarım,
Ellerim
dokunmuyor ya saçlarına,
Durgun
bakışlarım gözlerinde kalmıyor ya,
Kollarım
bile yük oluyor gövdeme.
Göz
kapaklarım ağırlığını çoktan yitirdi.
Mecnunu
çöllere götüren Leyla
Beni
dağ başında bitirdi.
Şairliğim
düştü aklıma.
Gözlerim
takılınca badem ağaçlarına,
Çiçeklerinde
gördüğüm
Pembe
düşlerim…
Salkım
söğütler altında söylediğim türküler,
Gençliğimle
baş başa kalırken,
Omzuma
yüklediğin hasretin
Dimağıma
çökerken,
Yıldızlarla
selam yolladım sana.
Ey
vuslatı bekleyen canan!
Baktın
mı kayan yıldızlara?
Şairliğim
düştü aklıma.
Yağmurla
oynaşırken boncuk gözlü çocuklar,
Saklanırken
duldalara serçeler,
Gövdemi
parça parça etti,
Kerkük’te
patlayan şarapneller.
Alıp
götürürken kara gözlü çocukları
Yüreği
olmayan mermiler.
Sevda
şiirleri yazılır mı?
Omzumda
taşıdığım şehitler
Yapışırken
yakama…
Babasını
sorarken Elifler,
Gözyaşını
yüreğine gömerken anneler,
Kocasız
kalırken Şefikalar,
Bayrağa
sarılırken Muhteremler,
Ey
sevgili!
Sahil
kenarlarında el ele gezilir mi?
Şairliğim
düştü aklıma.
Acılı
yanından şiirler yazmak isterim.
Karabulutlar
üstüne,
Kan
gölünün ortasına…
Gözyaşlarımla
boğduğum duygularım
Çırpınırken
katran karası gecelerde,
Çaresiz
kalırken çaresizliğim,
İsyanlarım
tavan yaparken,
Çığlıklarıma
gülüp geçerken aldırmayan suratlar,
Gül
yaprağına düşerken şebnemler,
Benim
dünyamda kıyamet kopar.
Şairliğim
düştü aklıma.
Hem
de en kara yerinden.
Ben
şimdi hüzün okuyorum.
Bahar
çiçekleri sona kalsın.
Ey
sevgili!
Seni
yıldızlara bıraktım.
Seni
yıldızlar ansın.
Sen
can değil misin?
Beni
her halimle anlarsın.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder