BİR İNAT UĞRUNA…

BİR İNAT UĞRUNA…

Bir inat uğruna kırdınız bütün kapıları,

Bir inat uğruna sıktınız kurşunları,

Bir inat uğruna öldürdünüz hayalleri,

Bir inat uğruna soldurdunuz gülleri.

Bir inat uğrunaydı saldırmalarınız,

Bir inat uğrunaydı yıldırmalarınız.

Dünyamı ettiniz zindan…

Hadi diyelim ki, ben küstüm gittim buralardan.

Hadi diyelim ki, pes ettim, yıkıldım, yok oldum…

Hadi diyelim ki,

Aldım başımı gittim uzaklara,

Dönmedim bir daha buralara,

Buralar bana zindan,

Buralar bana kâbus,

Buralar bana düşman…

Mutlu musunuz?

Değer miydi bir inat uğruna,

Tek renkli çiçek aramak…

Mavi, sarı, beyaz, kırmızı olmasın mı?

Hep yeşil mi açsın bütün çiçekler?

Hep aynı mı uçsun kelebekler?

Hep aynı mı olsun dilekler?

Ben şehla gözlü birini sevemez miyim?

Senin sevmediğini övemez miyim?

Senin sevdiğini yeremez miyim?

Ben sen miyim? Sen mi olmalıyım?

Senin gibi mi bakıp, senin gibi mi görmeliyim?

Bırakın inadı!

Bir inat uğruna kırdınız hayallerimi…

Oysa ben ne düşler görürdüm Göçebel’in başında,

Hayallerim çifte kumru olurdu obruk şelalesinde,

Mağaraların içerisinde derman aradım,

Bir sevgili gibi görürdüm Ağcapür’ün başını,

Zifiri karanlıklarda ellerimle saçlarını tarardım.

Siz bilemezsiniz bu sevdayı;

Ben ter kokan insanımı,

Ben elleri çatlamış,

Ben ayakları patlamış,

Ben umutları bitmiş,

Ben hayalleri yitmiş,

Sessiz yığınları yüreğimle sarardım.

Gözleriniz aydın…

Şimdi solgun görülüyor kırlarda açan çiçekler,

Dudaklarımı yaşartmıyor öptüğüm pınarlar,

Dağlar itiyor beni,

Meftunu olduğum dağlar üstüme yıkılıyor,

Alıp başımı gitmek istiyorum,

Siz yanın yeter ki kutsal inadınızla,

Ben alev alıp tütmek istiyorum.

Bir inat uğruna yıktınız hayallerimi,

Düşlerimi çaldınız.

Şimdi sevinin beyler, zil takın oynayın.

Size kalacak kıraç toprakların en masumu,

Gömmeyin beni dediğim yerlere,

Atmayın üzerime kürekle topraklarınızı,

Dökmeyin üzerime istediğim suyu,

Ben Leyla’mı arıyorum,

Size bıraktım Aslı’yı.

Bir inat uğruna…

Bir inat uğruna…