AY DÜŞER GECELERDEN

AY DÜŞER GECELERDEN

Ay düşer gecelerden;

Çığlık çığlığa yıldızlar…

Geceme hüzün yükler,

Sonu gelmeyen sonsuzlar.

Ay düşer gecelerden;

Efkârı taşır omuzlar…

Gecelerde doğar, gecelerde kaybolur;

Uzanıp da tutamadığım yıldızlar.

Ay düşer gecelerden;

Avuçlarıma dolar yalnızlar.

Bir cami avlusunda,

Belki bir köşe başında,

Belki yedi, belki on dört yaşında,

Saçları kıvrım kıvrım,

Ceylan bakışlı kızlar…

Yem olurken kudurmuş bedenlere,

Salyalar saçarken soyu olmayan soysuzlar,

Yarınlara hasret bırakır bizi,

Kanı olmayan kansızlar.

Ay düşer gecelerden;

Gözlerim buğulu kan…

Ellerim titrer zifiri karanlıklarda…

Servi söğütler ilmik atar düşlerime…

Umutlarım seni çağırır.

Vuslatım yol yorgunu,

Kan ter içinde kalır yalnızlığım,

Zamanı öldürürüm, doğmayan zamanlarda,

Testimi doldururum akmayan sularda.

Sana sevda şiirleri yazarım,

Hasret yüklü hecelerden,

Gecelere sığınırım,

Bitmeyen gecelerden…

Ay düşer gecelerden;

Avuçlarıma dolar gözlerim.

Dilimde hep aynı nakarat,

Adın takılır zamanlara…

Ey sevgili,

Şimdi hüzün taşır yıldızlar.

Matem giyinmiş düşlerde,

Esir kalır sözlerim.

Yıldızlar yanar söner,

Ay düşer gecelerden,

Ve ben hep seni özlerim.